Kulturno-Istorijski Spomenici

Hram Svetog Sisoja Velikog

Prvi stanovnici Nove Pazove bili su podunavske Švabe, koji su se doselili iz oblasti Baden-Virtenberg 1791. godine. U mestu je postojala evangelička crkva, ali je nakon Drugog svetskog rata srušena od strane novih meštana.

Po odlasku Švaba iz mesta, Novu Pazovu su naselili kolonisti iz drugih delova Srbije, kao i iz Hrvatske, Bosne i Hercegovine, Crne Gore, Kosova i Metohije. Sa ponovnim oživljavanjem varoši javlja se potreba za postojanjem pravoslavnog hrama. Pravoslavna parohija u Novoj Pazovi osnovana je po završetku Drugog svetskog rata, a prvi paroh bio je Milorad Naumović. Bogoslužbeni prostor osposobljen je u zgradi koja je nekada pripadala evangeličkoj crkvi i u kojoj je bio smešten dom sveštenika, kao i sala za okupljanje vernika. Sala je preuređena u pravoslavni hram i opremljena neophodnim sakralnim predmetima. Posvećena je Silasku Svetog Duha na apostole. Improvizovan ikonostas zamenjen je 1971. godine novim, kojeg je oslikao slikar Dragan Bjelogrlić iz Novog Sada, autor ikona sa ikonostasa Kapele vodice Svetog Nikole u Golubincima.

Po izgradnji druge crkve u Novoj Pazovi, takođe posvećene Silasku Svetog Duha na apostole, episkop sremski Vasilije Vadić doneo je odluku 2000. godine da se prvobitna bogomolja posveti Svetoj Petki. Usled gradnje novog hrama Svete Petke, 2011. godine prvi bogoslužbeni prostor posvećuje se Svetom Sisoju Velikom.

O Svetom Sisoju Velikom

Sveti Sisoje Veliki bio je učenik Svetog Antonija Velikog. Rođen je u 4. veku, a živeo je u Misiru u Egiptu. Nakon smrti svog učitelja boravio je na pustinjskoj gori, zvanoj Antonijeva gora. Šezdeset godina se Sveti Sisoje podvizavao u pustinji, te je postao izvor žive mudrosti za sve monahe i vernike koji su dolazili kod njega po savet. Poštuje se kao zaštitnik dece i pomoćnik u nevolji.

Literatura:

J. Vuković, Nova Pazova. Hronika mesta od osnivanja 1790. do 1960. godine, Nova Pazova 2014.

M. Mijajlović-Simić, Nova Pazova: od osnivanja naselja do današnjih dana, Stara Pazova, 2015.